Πίνακας περιεχομένων
Πίνακας περιεχομένων
Βρίσκεστε στο εβδομαδιαίο ταξίδι αγορών σας. Φτάνετε για ένα καρβέλι ψωμί ολικής αλέσεως και το αναποδογυρίζετε για να ελέγξετε τα συστατικά. Φαίνεται αρκετά υγιές - μέχρι να κατασκοπεύσετε τη «λεκιθίνη σόγιας».
«Περίμενε», νομίζεις. «Δεν είναι κακό για μένα; Τι κάνει στο ψωμί ολικής αλέσεως;»
Η λεκιθίνη σόγιας είναι μόνο ένα από τα συστατικά που ονομάζονται γαλακτωματοποιητές που έχουν τεθεί υπό έλεγχο για τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις τους, ιδιαίτερα στην υγεία του εντέρου. Μια πρόσφατη έκθεση από το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (HHS) κάλεσε τους γαλακτωματοποιητές για τη δυνατότητά τους να διαταράξουν το μικροβίωμα, να βλάψουν την εντερική επένδυση και να προκαλέσουν φλεγμονή.
Ωστόσο, αυτά τα πρόσθετα είναι ευρέως διαδεδομένα στο σύστημα τροφίμων. Ως ένα από τα πιο κοινά συστατικά σε συσκευασμένα τρόφιμα, ιδιαίτερα σε εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα, οι γαλακτωματοποιητές πιθανότατα εμφανίζονται στο πιάτο σας πιο συχνά από ό, τι συνειδητοποιείτε.
Οι γαλακτωματοποιητές έχουν έναν σκοπό: να σχηματίσουν ένα εναιώρημα μεταξύ υγρών που κανονικά δεν αναμιγνύονται, συνήθως νερό και λάδι. Τα γαλακτωματοποιητικά συστατικά δημιουργούν ένα όριο μεταξύ των υγρών, έτσι ώστε το εναιώρημα, που ονομάζεται γαλάκτωμα, να παραμένει σταθερό.
Ο σχηματισμός γαλακτωμάτων στα τρόφιμα βοηθά στην πρόληψη του διαχωρισμού των συστατικών, παρατείνει τη διάρκεια ζωής και βελτιώνει την υφή και τη γεύση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, για παράδειγμα, αυτό το μπουκάλι σάλτσας σαλάτας που ξεχάσατε στο πίσω μέρος του ντουλαπιού σας δεν έγινε ποτέ μια συμπαγής μάζα κρέμας με τρεις ίντσες λάδι να επιπλέουν στην κορυφή.
Οι γαλακτωματοποιητές μπορούν να είναι φυσικοί ή ανθρωπογενείς. Οι φυσικοί γαλακτωματοποιητές έχουν χρησιμοποιηθεί στα τρόφιμα από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας, αλλά οι συνθετικοί γαλακτωματοποιητές δεν έγιναν ευρέως διαδεδομένοι μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα. Πάνω από 170 από αυτά τα συστατικά χρησιμοποιούνται σήμερα ως πρόσθετα τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες σε οτιδήποτε, από παγωτό, σάλτσες σαλάτας και σάλτσες κρέμας μέχρι ψωμί, σοκολάτα και βούτυρο ξηρών καρπών.
Το FDA διατηρεί μια λεπτομερή βάση δεδομένων με γαλακτωματοποιητικά συστατικά, αλλά αυτά είναι αυτά που θα βλέπετε πιο συχνά στις ετικέτες τροφίμων:
Πάνω από τις μισές θερμίδες που καταναλώνονται στο σπίτι στις ΗΠΑ προέρχονται από εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα που συχνά περιέχουν ένα ή περισσότερα από αυτά τα συστατικά.
Το αν η κατανάλωση γαλακτωματοποιητών μπορεί να διαταράξει την υγεία του εντέρου είναι προς συζήτηση. Ρυθμιστικοί φορείς όπως η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων της ΕΕ (EFSA) αξιολογούν την ασφάλεια των γαλακτωματοποιητικών συστατικών και ορίζουν σε καθένα ένα αποδεκτό όριο ημερήσιας πρόσληψης (ADI) - την ποσότητα που μπορείτε να φάτε σε μια ημέρα χωρίς δυνητικά αρνητικές επιπτώσεις.
Ανεξάρτητα από το ADI, πολλοί γαλακτωματοποιητές δεν απορροφώνται κατά τη διάρκεια της πέψης, επομένως μπορεί να ταξιδέψουν στο έντερο σας και να αλληλεπιδράσουν με το μικροβίωμά σας. Ορισμένες από αυτές τις αλληλεπιδράσεις φαίνεται να προάγουν αλλαγές στο περιβάλλον και τη δομή του εντέρου.
Πρόσφατες μελέτες γαλακτωματοποιητών όπως η καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (CMC), το πολυσορβικό 80, το DATEM, η λεκιθίνη και τα κόμμεα υποδηλώνουν ότι αυτά τα πρόσθετα έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν μακροχρόνιες ή μη αναστρέψιμες επιδράσεις στο μικροβίωμα του εντέρου, συμπεριλαμβανομένων:
Οι γαλακτωματοποιητές μπορεί επίσης να προκαλέσουν αλλαγές στο στρώμα της βλέννας που προστατεύει την επένδυση του εντέρου και τις συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων στο φράγμα του εντέρου. Μαζί, αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να αλλάξουν τη λειτουργία του εντέρου και να οδηγήσουν σε προβλήματα όπως συστηματική φλεγμονή, κολίτιδα, ανισορροπίες σακχάρου στο αίμα, αυξημένη μάζα λίπους και μη αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο (NAFLD).
Πρόσθετα στοιχεία δείχνουν ότι η κατανάλωση γαλακτωματοποιητή μπορεί να συνδέεται με:
Αυτές οι συσχετίσεις ανακαλύφθηκαν μέσω της γαλλικής μελέτης «NutriNet-Santé», η οποία αξιολογεί τη σχέση μεταξύ διατροφής και υγείας σε μια ομάδα άνω των 100.000 ατόμων από το 2009.
Ωστόσο, πολλές μελέτες για γαλακτωματοποιητές έχουν γίνει είτε σε ζώα είτε σε προσομοιώσεις του ανθρώπινου εντέρου. Οι περιορισμοί αυτών των μελετών καθιστούν δύσκολο να προσδιοριστεί εάν η εξάλειψη των γαλακτωματοποιητών από τη διατροφή σας είναι απαραίτητη για την υγεία του εντέρου.
Διαφορετικοί γαλακτωματοποιητές φαίνεται να επηρεάζουν το έντερο με διαφορετικούς τρόπους και μερικοί δεν προκαλούν αξιοσημείωτες αλλαγές. Ορισμένοι γαλακτωματοποιητές έχουν ακόμη συνδεθεί με οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων χαμηλότερων προφλεγμονωδών δεικτών, βελτιωμένης δομής φραγμού του εντέρου και αυξημένου αριθμού ευεργετικών βακτηρίων. Αυτά τα μικτά αποτελέσματα μπορεί να οφείλονται σε παράγοντες όπως οι διατροφικές συνήθειες και οι ποσότητες και οι τύποι βακτηρίων στο μικροβίωμα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι γαλακτωματοποιητές επηρεάζουν το έντερο.
Αντί να τρελαθείτε προσπαθώντας να εξαλείψετε κάθε γαλακτωματοποιητή από τη διατροφή σας, επικεντρωθείτε στην ανταλλαγή εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφίμων με περισσότερα ολόκληρα και ελάχιστα επεξεργασμένα τρόφιμα. Η πραγματοποίηση αυτών των αλλαγών μειώνει την πρόσληψη συστατικών που σχετίζονται με κακή υγεία του εντέρου, αυξημένη φλεγμονή και χρόνιες παθήσεις και γεμίζει το πιάτο σας με περισσότερες αντιφλεγμονώδεις τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες που υποστηρίζουν ένα ισορροπημένο μικροβίωμα και ισχυρό εντερικό φράγμα.
Για να ξεκινήσετε με μια πιο φιλική προς το έντερο διατροφή:
Όσο για το ψωμί ολικής αλέσεως, το αν το βάλεις πίσω εξαρτάται από σένα. Αλλά είναι πιθανό ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τον γαλακτωματοποιητή εάν η πλειοψηφία της διατροφής σας επικεντρώνεται σε τρόφιμα που προάγουν ένα υγιές έντερο.
Πήγαινε λοιπόν να απολαύσεις ένα σάντουιτς!
Αναφορές :
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ: Αυτές οι δηλώσεις δεν έχουν αξιολογηθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ. Τα προϊόντα αυτά δεν προορίζονται για τη διάγνωση, τη θεραπεία ή την πρόληψη οποιασδήποτε νόσου.
